Gdzie kręcono Akademię pana Kleksa? Lokacje filmowe

Najważniejsze plenery „Akademii pana Kleksa” to dziś przede wszystkim Zamek w Gołuchowie, Pałac w Nieborowie oraz filmowe zakątki Warszawy, Łodzi, Piotrkowa Trybunalskiego i Książa. Jeśli chcesz zobaczyć na własne oczy miejsca znane z obu ekranizacji – z 1983 i 2023 roku – warto zaplanować filmową wycieczkę po Polsce, a nawet poza jej granice. Poniżej znajdziesz uporządkowany przewodnik po lokacjach filmowych, ich historii i atrakcjach, które możesz odwiedzić w 2026 roku.

Gdzie kręcono „Akademię pana Kleksa” (1983)?

Film z 1983 roku, w którym w rolę Ambrożego Kleksa wcielił się Piotr Fronczewski, powstawał w wielu miejscach w Polsce i za granicą. Twórcy szukali scenerii, które wyglądały jak wyjęte z bajki, ale jednocześnie miały w sobie coś niepokojącego. Dzięki temu do dziś wiele osób wspomina ten obraz jako jedną z najmocniejszych filmowych przygód dzieciństwa.

Zdjęcia realizowano w kilku historycznych rezydencjach i miastach: w Nieborowie, Gołuchowie, Piotrkowie Trybunalskim, Łodzi, na zamku Książ, w romantycznym parku Arkadia, a także na przełomie Dunajca oraz na Krymie – w słynnym Jaskółczym Gnieździe i w Pałacu Woroncowa w Ałupce. Część scen wymagała również pracy w studiu filmowym w Łodzi, gdzie budowano dekoracje wnętrz akademii.

Pałac w Nieborowie i park Arkadia

Pałac w Nieborowie – barokowa rezydencja z rozległym ogrodem – stał się główną filmową Akademią Pana Kleksa. Widzisz tu charakterystyczną bramę, dziedziniec i fasadę, które w filmie otwierają drogę do świata czarodziejskiego nauczyciela. Co ciekawe, wnętrza akademii powstały już jako dekoracje w łódzkim studiu Zodiak, więc to, co znasz z ekranu jako klasę, jadalnię czy gabinet Kleksa, istniało tylko czasowo na planie.

W pobliskiej Arkadii – romantycznym parku założonym w XVIII wieku – nagrywano sceny spotkań przy Akwedukcie i Przybytku Arcykapłana. To tu bohater styka się z tajemniczym światem Golarza Filipa, a kamera prowadzi widza przez mostki, sztuczne ruiny i leśne ścieżki. Spacer po parku w 2026 roku wciąż pozwala odtworzyć w głowie wiele ujęć znanych z filmu.

Zamek Książ i Grób Olbrzyma

Marsz wilków z muzyką TSA uchodzi za jedną z najbardziej mrocznych scen całej produkcji. Nagrywano ją w okolicach zamku Książ, przy punkcie widokowym zwanym Grobem Olbrzyma. Strome zbocza, widok na monumentalną rezydencję i leśne otoczenie stworzyły zaskakująco groźną scenerię, chociaż w rzeczywistości to popularne miejsce spacerów.

Łódź i Piotrków Trybunalski

Miasta te „zagrały” zwykłe, czasem trochę zapomniane podwórka i ulice, w których pojawia się Adaś Niezgódka. W Łodzi istotna jest ulica Piotrkowska – pod numerem 26 do dziś można zobaczyć komórki z drewnianymi schodami, na których siedzi chłopiec w jednej z pierwszych scen. Przejście przez podwórze pod numerem 38 prowadzi go w stronę magicznej melodii.

Piotrków Trybunalski pokazano choćby w piosence „Na tapczanie siedzi leń”, gdzie w tle widać starówkę. Ulica Rycerska posłużyła natomiast jako filmowa przestrzeń do „Witajcie w naszej bajce”, z fasadami kamienic pełniącymi rolę dekoracji bez potrzeby ich dużej ingerencji.

Nieborów, Gołuchów i zagraniczne plenery

Sceny do pierwszej ekranizacji powstawały również we wnętrzach Zamku w Gołuchowie oraz w jego parku. Do tego dochodziły spektakularne plenery – przełom Dunajca w Polsce czy Jaskółcze Gniazdo i Pałac Woroncowa na Krymie. Tak szeroki wybór lokacji był możliwy m.in. dzięki współpracy polskich twórców z radzieckim Studio Gorkiego, które było koproducentem filmu i udostępniło repliki filmowego statku.

„Akademia Pana Kleksa” (1983) sprzedała w polskich kinach aż 14 094 014 biletów, co dało jej 6. miejsce na liście najchętniej oglądanych filmów przed 1989 rokiem.

Gdzie kręcono „Akademię pana Kleksa” (2023)?

Film „Akademia Pana Kleksa (2023)” w reżyserii Macieja Kawulskiego przenosi opowieść w bardziej współczesne realia – pojawiają się w nim kadry z Nowego Jorku czy Katowic, a główną bohaterką jest Ada, nie Adaś. Mimo nowoczesnej oprawy, twórcy ponownie sięgnęli po historyczne lokacje w Polsce i Europie, tworząc mieszankę efektów specjalnych i realnej architektury.

Okres zdjęciowy trwał od 13 czerwca do 30 listopada 2022 roku. Sceny nagrywano w Gołuchowie, Warszawie, Brzesku, Ojrzanowie, Tatrach, a także w Bułgarii i Norwegii. To zestaw mocno różnorodny – od bajkowych zamków po surowe górskie krajobrazy.

Zamek w Gołuchowie w nowej wersji

Za główny plan zdjęciowy nowej ekranizacji ponownie posłużył Zamek w Gołuchowie. To tutaj zbudowano filmową Akademię Pana Kleksa – zarówno w ujęciach zewnętrznych, jak i częściowo w środku, wzbogacając realne wnętrza komputerową magią. Dla widza, który zna film z 1983 roku, wizja z 2023 roku staje się ciekawą grą w skojarzenia.

Bajkowa sylweta renesansowo-manierystycznej rezydencji, z wieżami i wysokimi dachami krytymi łupkiem, świetnie przyjmuje kolorową, muzyczną estetykę filmu. Nie jest przypadkiem, że właśnie ta budowla – po raz drugi – stała się jednym z symboli opowieści o Ambrożym Kleksie.

Pałac Goetzów w Brzesku

Nie wszystkie wnętrza widoczne w filmie to wnętrza gołuchowskiego zamku. Część scen, szczególnie tych rozgrywających się przy monumentalnych schodach, nakręcono w Pałacu Goetzów w Brzesku. Słynna klatka schodowa, znana już wcześniej z „Kleru” Wojciecha Smarzowskiego, ponownie zagrała reprezentacyjne, odświętne przestrzenie pełne detalu.

Warszawa, Tatry i zagraniczne plenery

Nowa „Akademia” wykorzystuje także Warszawę – część miejsc stolica podpowiada sama, inne są mniej oczywiste i wymagają uważniejszego oka. Do tego dochodzą Tatry, które wprowadzają do filmu surowy, górski krajobraz, oraz lokacje w Bułgarii i Norwegii. Te ostatnie dają poczucie „świata poza światem”, tak potrzebnego w opowieści o przechodzeniu między zwykłą codziennością a baśnią.

W weekend otwarcia „Akademię pana Kleksa” (2023) obejrzało w kinach około 840 tysięcy widzów – wynik ten pokazał, że nowe odczytanie historii trafiło do współczesnej publiczności.

Dlaczego Zamek w Gołuchowie tak często pojawia się w filmach?

Zamek w Gołuchowie powstał w latach 1550–1560 dla Rafała Leszczyńskiego herbu Wieniawa. Pierwotna budowla miała charakter obronno‑rezydencjonalny, z wieżami i grubymi murami. W XIX wieku zamek przeszedł potężną metamorfozę – nowa właścicielka, Izabella Działyńska, dążyła do tego, by stworzyć rezydencję na wzór francuskich zamków nad Loarą.

Przebudowa prowadzona w latach 1875–1882 nadała budowli dzisiejszy, romantyczny wygląd. Pojawiły się wysokie dachy kryte łupkiem, ozdobne wieże, bogato kształtowane elewacje. Wnętrza przekształcono tak, by łączyły funkcję mieszkalną z muzealną – właścicielka gromadziła kolekcje sztuki, rzemiosła i antyków, inspirując się paryskim Luwrem, a także tradycjami swojej rodziny.

Zamek jako rezydencja i muzeum

W 2026 roku obiekt jest jednym z oddziałów Muzeum Narodowego w Poznaniu. Możesz tu zobaczyć m.in. Salę Starożytności, Salę Waz Greckich, sypialnię księżnej Małgorzaty z łożem z baldachimem, a także imponujące tzw. wielkie schody zaprojektowane przez francuskiego architekta Maurycego Augusta Ouradou. W podziemiach z kolei znajduje się Sala Muzealna, w której Izabella Działyńska prezentowała zbiory rzemiosła artystycznego.

To właśnie połączenie rezydencji i muzeum sprawia, że Gołuchów ma ogromny potencjał filmowy. Kamera może swobodnie przechodzić z przestrzeni prywatnych do ekspozycyjnych, tworząc wrażenie podróży w czasie. W filmach „Akademia Pana Kleksa” te wnętrza zyskują jeszcze warstwę magiczną dzięki kostiumom, muzyce i efektom specjalnym.

Park‑arboretum wokół zamku

Otoczenie zamku tworzy rozległy park‑arboretum. Jego powierzchnia w różnych źródłach jest podawana nieco inaczej, ale mówimy o obszarze około 158–200 hektarów, co daje ogromne możliwości dla filmowców. Park zaprojektował w XIX wieku ogrodnik Adam Kubaszewski, tworząc ogród naturalistyczny z wieloma gatunkami rzadkich i egzotycznych drzew.

Od lat 80. XX wieku w tym miejscu działa Ośrodek Kultury Leśnej w strukturach Lasów Państwowych. Na terenie parku znajdziesz zabytkowe budynki – m.in. Kasę, Dybul i dawne zabudowania podworskie. Nazwa „Dybul” nawiązuje do młynarza mieszkającego tu w XVII wieku, a dziś jeden z budynków mieści Muzeum Leśnictwa z ekspozycją „Ochrona lasu”, gdzie prezentowane są także gatunki roślin, zwierząt i grzybów zagrożonych wyginięciem.

Duża, sięgająca 200 hektarów przestrzeń parku przy zamku w Gołuchowie pozwala ekipom filmowym budować całe światy – od baśniowych łąk po mroczne ostępy.

Jak odwiedzić filmowe lokacje „Akademii pana Kleksa”?

Wyjazd „szlakiem Pana Kleksa” można rozłożyć na kilka krótszych wycieczek: do Wielkopolski, w okolice Łodzi i Piotrkowa, na Dolny Śląsk i do Tatr. Każde z tych miejsc oferuje nie tylko filmowe skojarzenia, lecz także własną, bardzo bogatą historię.

W Gołuchowie zamek i park są otwarte dla turystów przez większość roku – od wtorku do niedzieli. W 2026 roku działa tu nadal oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu oraz Ośrodek Kultury Leśnej, który organizuje edukacyjne ścieżki i wystawy. W Nieborowie i Arkadii możesz połączyć zwiedzanie pałacu z długim spacerem po ogrodach, a przy odrobinie cierpliwości znaleźć kadry znane z pierwszej „Akademii”.

Jeśli chcesz pójść krok dalej, możesz zestawić seans obu filmów w domu z realną wizytą w plenerach. Wtedy łatwo zobaczysz, jak ta sama przestrzeń – na przykład dziedziniec w Gołuchowie – zmienia się pod wpływem innych dekoracji, światła, scenografii i technologii. To dobre ćwiczenie dla każdego, kto interesuje się kinem i tym, jak w praktyce pracuje ekipa na planie.